ความรับผิดชอบ 責任があること

วันนี้ นึกได้ เลยอยากตัด เอาเมลล์ ที่คุยกับเพื่อนรัก ที่ถามมา มาบันทึกไว้
มันก็คือ เรื่องของความคิดของคนคนหนึ่งเท่านั้น แต่ความคิดแบบนี้คุณคิดว่าอย่างไร


*V* *O* *~*

หวัดดีน้อย เพื่อนรัก
น้อยคิดว่าปูเหงาหรือ
น้อย ปูนั้นอยู่กับความโดดเดี่ยว มาเสียนานแล้ว
ดังนั้น ปูนั้นไม่ค่อยจะรู้สึกว่าเหงาเลย
ตอนนี้ก็มีพี่เคนเป็นเพื่อน
เมื่อปู ตัดสินใจเลือก พี่เคนแล้ว
ปูเป็นคนเลือกพี่เคน น่ะ
ดังนั้น ปู ต้องทำหน้าที่ ดูแลพี่เคนให้ดี
ปูจึงไม่ค่อยมีเวลาที่จะเหงา เพราะต้องดูแล สิ่งที่ปูเลือกเขา เข้ามาในชีวิต
ตอนนี้ ปู ก็มี โชคดี ให้ต้องดูแล
และก็มี ปลาเงิน ปลาทอง ที่เลี้ยงมาแล้ว ๕ ปี ต้องดูแลทุกวัน
รวมถึง มีแม่พี่เคน ที่ถึงอย่างไร ปูก็ต้องทำหน้าที่

และ ก็ครอบครัว ที่เมืองไทย ที่ปูต้องสนับสนุนเขา

พูดแบบนี้ แล้ว น้อย พอนึกภาพออกไหมว่า
ความเหงา มัน กลายเป็นความยุ่ง มีภาระ มีหน้าที่

และ รวมถึง การดูแล ตัวเอง
และ สิ่งที่ตัวเอง อยากจะทำ ก็ยังมีอีก
ปูนั้น อยากจะมีบ้าน มีสวนหลังบ้าน
มีร้านอาหารในบ้าน
ปูอยากแสดงฝีมือ อยากทำอาหารดีๆ อาหารที่ดีต่อสุขภาพ
ให้คนที่เข้ามาในชีวิตปู ได้รับสิ่งดีๆ กลับไป

นี่คือ สิ่งที่ปู คิดในปัจจุบันน่ะ
แต่ว่า ในอนาคต คนเรานั้นเปลี่ยนกันได้

แล้วน้อยล่ะ

น้อย ความสุขกับสิ่งที่เลือกหรือ
น้อย มันเป็นความรับผิดชอบ น่ะ
หากคนเรา เลือกอะไรมาแล้ว ไม่รับผิดชอบ จะทำอย่างไรกันดีล่ะ
สังคมคงวุ่นวาย เราต้อง อบรมตัวเองก่อน อบรมความรู้สึกเรา
มันอาจจะทรมานบ้าง บางครั้ง สิ่งที่เลือกมา ไม่ได้ดังหวัง
แต่ในโลกนี้ จะมีใครสมหวัง ไปหมดก็คงไม่มี ว่าไหม
อันนี้ ก็เป็น คำพูด ที่คอยเตือน ตัวเอง ให้หาย คลาย เครียดไปได้บ้าง

金糸うり เส้นฝอยทอง จากผัก

ผักอันนี้ คงไม่เคยเห็นกันในเมืองไทยนะคะ ดูภาพนอกแล้วคล้ายกับ แตงไทย แต่ว่าเปลือกแข็งมาก คิดว่าเป็นผักตระกูล ฟัก แฟงค่ะ เพราะชื่อว่า อุริ

เอามาต้ม แล้วปริ จะได้เส้น คล้ายฝอยทอง แล้วทำอะไรได้คะ ดูภาพด้านล่างค่ะ

อันนี้ ปรุงรส โดยน้ำส้ม น้ำตาล และ เกลือ หรือจะใช้ น้ำส้มสำหรับ ข้าวซูชิ เลยทีเดียวก็ได้ค่ะ รสออกเปรี้ยวนำ ไว้เป็น เครื่องเคียง แก้เลี่ยน

สลัด ค่ะ เพิ่มความเผ็ดด้วย หอมใหญ่ ซอยสด คลุกเคล้ากับ ทูน่ากระป๋อง นมสด (ครีมสดก็ได้ค่ะ) มายองเนส กรอบอร่อย แช่เย็นไว้กินได้หลายครั้งค่ะ

ดองผักที่บ้าน あさづけ

อันนี้(หัวไช้ท้าว ชนิดกลม) ให้ความเผ็ดด้วย ขิงอ่อนซอย ค่ะ

อันนี้(ผักกาดขาว ชนิดอ่อน)ไม่ต้องบอกเลย พริกค่ะ เผ็ดพอ ประเล็ม ประเล็ม ปรุงรสด้วยเกลือค่ะ ทำเช้าได้กินเย็น หรือ จะกินเลยก็ได้ค่ะ กินกับข้าว หรือ จะกินเป็นเครื่องเคียง หรือ จะกินเล่น เป็นของว่าง (ของว่างของคนบ้านนอกค่ะ)

味噌煮込うどん มิโสะอุดง

อุดง หม้อนี้ สำหรับ ๓ คน ค่ะ
กว่าจะได้เป็นหม้อ แบบนี้ ดูจากภาพล่างๆ นะคะ
ตอนที่แล้ว ทำเส้น แล้ว
เราก็ต้มผัก เรียกว่า ตะลุยเลย อยากจะใส่อะไรใส่เลยค่ะ เรียกว่า ぶっこむ
ในนี้ มีผักทอง เผือก หัวไชท้าวแบบกลมๆ ผักกาดขาว โกโบ เห็ดเข็มทอง
ปรุงรสด้วย มิโสะ ซีอิ้วญี่ปุ่น ดาชิ และ ใส่ ปลาหมึกยักษ์ นิดหน่อยค่ะ
เพิ่มกลิ่นอีกนิด ด้วย หอมซอย โรยด้านบน

ที่เห็นภาพนี้ ลวกเส้นอุด้ง นิดหน่อย เพื่อเอาแป้งออกบ้าง ไม่นั้น น้ำซุปจะข้นเกินไปค่ะ เสร็จแล้ว ก็ช้อนเส้น ไปใส่ในหม้อผัก เคี่ยวสัก๑๐ นาที ลองดูหากเส้นไม่มีแป้งตรงกลาง เป็นใช้ได้ สุกกินได้แล้วค่ะ

ทำเส้นอุด้ง นั้นง่ายมาก うどんを作りましょう

วันนี้ ใครอยากลองทำเส้นอุด้ง ก็ลองทำดูได้ ไม่ยากค่ะ

แป้งที่ใช้ คือ แป้ง โคมูกิโคะ 小麦粉หรือ แป้งสาลี ค่ะ
สะส่วนแล้ว ส่วนใหญ่จะดูได้จากหลังถุงแป้งค่ะ

ที่ใช้นี้ ก็น้ำอุ่น ประมาณ ๔๐ องศา ๑๔๐ ซีซี

แป้ง ๓๐๐ กรัม สำหรับทาน ๓ คนค่ะ

ขั้นตอน ที่เป็น หัวใจ อยู่ที่ตอนนี้ค่ะ การนวดแป้ง ยิ่งนวดมาก ยิ่งแข็ง มีความอร่อย อยู่ที่ตรงนี้ค่ะ

แต่จะทำอย่างไรหรือค่ะ ใช้มือ คงไม่พอ

ใช้เท้าช่วยเลยค่ะ ใส่ถุงพลาสติก หลายชั้นหน่อย เพื่อว่า แตกแล้วจะได้...ไม่ต้องกิน.....

โกรธใคร แค้นใคร โมโห อะไร เหยียบย่ำกันเลย สัก๑๐นาที เหนียวแข็งใช้ได้ แล้วก็พักทิ้งไว้ สักอย่างน้อย ๒๐ นาที แล้วจึงต่อขั้นตอนต่อไป ตามภาพค่ะ

สุดท้าย หากใครไม่มีอุปกรณ์อย่างภาพ อย่าเพิ่งคิดว่า ทำไม่ได้นะคะ

มือนี่แหล่ะค่ะ ปั้นให้ยาวๆ รับรองเหนียวกว่า ใช้มีดตัดเสียอีก และ ที่จะได้เป็นของแถม คือ สุขภาพแขน กล้ามเนื้อแขน คุณจะได้ออกกำลัง

คุริ โอโควะ หรือเรียกว่า ข้าวเหนียวลูกเกาลัด

พูดถึงที่เมือง โอะบุเสะ ที่อยู่นี่ละก็ หากจะบอกว่า เป็นเมือง คุริ หรือ ลูกเกาลัด นั้นไม่มีใครเถียงค่ะ

ในเมื่อเป็นเมืองที่เลื่องชื่อ เรื่องนี้ละก็ ชาวเมืองนี้ ก็จะทำหุงข้าวเหนียว หรือข้าวเจ้า ผสมกับลูกเกาลัด แล้วทานโดยโรยเกลือ และ งา ค่ะ

ดูภาพต่อไปนะคะ เป็นขั้นตอนก่อนที่บอกลูกเกาลัด (ที่บ้านมี ๒ ต้นค่ะ เวลาออกดอกละก็หอมเอียน ชวนเวียนหัว หนามมันก็สุดยอด)

ความรู้เรื่อง พริก จากรายการทีวี ในญี่ปุ่น

ดูสิว่า กินพริกกันขนาดนี้ กินกันไหว ได้ยังไงนี่

สืบเนื่องมาจากรายการทีวี ที่ว่า พริกนั้น ช่วยให้อาหาร รสชาด อร่อย ดีขึ้น

ถามคนไทย คงไม่รู้หรอกมั้ง รู้แต่ว่า เผ็ด เผ็ด เผ็ดสุดๆ

พริกแล้ว ที่จริงนั้น เผ็ดที่ตรงไหนกันแน่

เม็ด ก็หวาน

เนื้อพริก ก็หวาน

ที่เผ็ดนั้นก็ ตรงแกนกลางนั่นแหล่ะค่ะ

ยิ่งพริก หากเอามาตากแห้ง แล้วก็ยิ่งจะเผ็ด โดยเฉพาะตรงเม็ดนี่

เพราะว่า เมื่อน้ำไม่มี เจ้าเม็ดพริกนี้ หรือ เนื้อพริก ก็จะทำการดูดน้ำ จากแกน มันก็เลยเผ็ด

เป็นไง เขาว่าอย่างนั้น ก็เชื่อไม่ได้ ต้องลองทำดูค่ะ

ดังนั้นจึงลองทำดั่งภาพที่เห็น พอดีไปเก็บพริกที่สวน เป็นพริกพันธุ์เกาหลี พริกเม็ดใหญ่หน่อย หอมดีเหมือนกันค่ะ

ผลคือว่า มันไม่เผ็ดที่ปากแล้วแหล่ะค่ะ มือสิ แทบพังเลย รายการทีวี เขาก็บอกแล้วว่า ควรสวมถุงมือ แต่เรานั้นก็ลูกรั้น คิดว่าแหม ฉันไม่ถูกแกนกลาง มันจะเป็นอย่างไร ผลคือว่า แกนกลางนั้นเชื่อม ระหว่างเนื้อพริก ก็มี ต้องระวัง แต่ก็ไม่ระวังมาก ก็เลยยังได้ความเผ็ดติดมานิดหน่อย

เรากินพริกนี้กับอะไรหรือ ดูจากภาพกันก็แล้วกันนะคะ

นาเบ้ (ต้มหม้อดิน) ใส่ผัก ตะลุย เลยค่ะ

และก็ปลา ทาระแช่เค็ม

น้ำจิ้ม ก็ โชยุ กับ น้ำส้ม และก็พริก

เหลือแต่น้ำแล้วก็ ใส่เส้นค่ะ อย่างเส้นราเมง เส้นอุด้ง หรือ โอโมจิ (ข้าวเหนียวบดอัดแท่ง)