ร้อยลูกปัดแบบนี้ต้องพยายามหน่อย

อวด งานอดิเรก ที่ยังคงชอบอยู่ สร้อยลูกปัด

อุด้ง เย็น ร้อน

冷しうどんはおいしいが　寒くて　寒くて　温かい方が良い

กินจนจะหมดอยู่แล้ว เพิ่งนึกได้ว่าน่าจะถ่ายรูปเก็บเอาไว้ก่อน
วันนี้ ขอบคุณ คุณสามี ที่นวดแป้งไว้ให้ ปล่อยให้เมียได้ออกไปเที่ยวนอกบ้านได้อย่างสบายใจว่า วันนี้ไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยกับการทำอาหารมาก
อุด้งเย็นนั้น จะมีความเหนียว ความแข็งมากกว่า อุด้งร้อน แต่ว่า ยังหนาวอยู่เลย วันนี้ฝนตกด้วย เลยกลับมาหนาวอีก ต้องเปลี่ยนเป็น อุด้งร้อน
ทำไมอยากทำอุด้ง หรือ ก็วันก่อน ไปสวนผัก ไปถอนหญ้า แต่ก็บังเอิญเจอ "เนสุมิ ไดก้อง" คือ หัวไชเท้าขนาดเล็ก แต่มีความเผ็ด ปลูกไว้ เพื่อทำ ทะคุอั้ง (หัวไชเท้าเค็ม แบบแอบมีหวาน มีเปรี้ยวนิด)
เอามาขูด แล้วรีดน้ำออก ทิ้งกากไปบ้าง เพื่อจะได้ละลาย มิโซะ ได้ง่าย
สรุป น้ำจิ้ม ก็คือ น้ำหัวไชเท้าเผ็ด ผสมกับมิโซะ อาจจะอร่อย เพิ่มอีกแบบ เราก็มี คะซึโอะคะ (ผงปลา) วางไว้ให้ เปลี่ยนรสชาด
แถมวันนี้ ได้รับ พริกหวาน จากเพื่อนญี่ปุ่น เอามาให้ถึงบ้าน เธอบอกว่า เธอไปทำงานบริษัทนี้มา เลยเอามาฝาก เลยย่างในกะทะ แล้วปรุงรสด้วย โชยุ และ เกลือ พริกไท (小山さん　ミーちゃん　ありがとうね）
อีกเมนู ที่เห็นก็คือ ฟักทอง คะระเกะ กับ ฟักทองต้มที่ปรุงรสด้วย มิริน กับ โชยุ ของชอบของคุณแม่ เพราะว่า ฟักทองมีแยะมากๆ เลย ต้องทำคะระเกะ แล้ว ใส่ช่องแช่แข็งไว้กินยาม "ขี้เกียจ"
　　......มีรายการอาหารอะไรที่เราไม่ได้บอก แต่อาจจะสังเกตุ ยากสักหน่อย ก็ยังมี ก็พริกหยวกย่าง กับ มะเขือนยาวย่าง ราดด้วย โชยุ กันง่ายๆ แบบนี้ไง เขาเลยอายุยืนยาว

งานอดิเรก ที่มุ่งมัน

ห่างหายไปนาน เพราะว่า กลับเมืองไทย คราวนี้ไปนานเลย ไปเกือบเดือนเชียว ไปนานๆ คงต้องเบื่อแน่ เอาลูกปัดไปด้วย กะว่า ว่างจะได้ทำ แต่ผลปรากฏว่า ไม่ว่างเลยแฮะ ไปคราวนี้ ไปทะเล ที่ชะอำ ๒ วัน (กับครอบครัว) แล้วก็แยกเดินทางไปกับสามี นั่งรถไฟจากชะอำ ไปประจวบ ไปพักที่บ้านพักตากอากาศในกองบิน ๔ อ่าวมะนาว ๑คืน แล้วกลับไปหัวหิน อีก๗วัน คราวนี้ พักอยู่ใกล้ๆตลาด เลยได้ตะเวนแถบนั้น ทั้งเช้า เย็น แล้วก็เปลี่ยนที่ไปพักใกล้ๆ หาดฝั่งตรงข้ามกับโลตัส ดีเหมือนกันไม่แพงสักเท่าไร
เปลี่ยนเรื่องกลับมาเรื่องลูกปัดดีกว่า ไปคราวนี้ กะว่า จะไปกวาดซื้อลูกปัดที่เมืองไทย ไปแถวเยาวราชเลย เช็คจากเนตไปแล้วว่าร้านไหน ร้านไหน ผลปรากฏว่า หาลูกปัดสวยๆ ไม่ได้ดั่งใจ แถมแพงอีก เพราะว่า ลูกปัด เป็นลูกปัดญี่ปุ่น เอ้า อยู่ญี่ปุ่น ไปซื้อลูกปัดญี่ปุ่น ไหนๆ ไปแล้ว เอาก็เอา ซื้อก็ซื้อ
แต่ไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน กลับมาญี่ปุ่น ตอนนี้ก็ยังมุ่งมั่น ร้อยถัก เจ้าลูกปัดสีดำ วันหลังเสร็จแล้วจะเอารูปมาลง มาอวดกัน ว่ามันเป็นงานละเอียด ทำไม่สวย รื้อ ทำใหม่ เอาให้ถูกใจ ฝึกให้เก่งกันไปเลย

รักษาดวงใจฉัน ด้วยวิธีส่วนตัว

มีคำกล่าวจากสามีว่า ตัวฉันเอง มีนิสัยที่น่าจะเป็นปัจจัยต่อการเป็นโรคหัวใจสูง ซึ่งไม่เถียง เพราะว่า มันก็น่าจะจริง แต่ที่อยากจะแบ่งปันก็คือ วิธีการรักษาดวงใจของตัวเอง ไม่ให้ดิ่งไปมากกว่านี้ ต้องยอมรับว่า

• คนทุกคนมีเรื่องเครียด


• ความสามารถในการทนต่อความเครียด ของแต่ละคน ก็ไม่เท่ากัน คงจะเอามาวัดกันไม่ได้ ว่าทำไมเรื่องแค่นี้ แค่นั้น

สิ่งที่อยากจะบอกต่อ คือ วิธีการหยุดความเครียดชั่วคราว ให้ใจได้หยุดพัก เป็นวิธีส่วนตัว ที่ฝึกฝนมาเนิ่นนานมากๆ เมื่อไร จำคงไม่ได้แล้ว คือ

หยุดความคิดนั้น ด้วยการมองลมหายใจหัวเอง นึกด้วยว่า เราต้องหยุดความคิดนั้นไว้ชั่วคราวก่อน ด้วยคำว่า พุธ โธ หายใจเข้า พุธ หายใจออก โธ มองลมหายใจที่ปลายจมูกตัวเอง หยุดได้สักสองสามนาที ก็ยังดี เพราะว่าหัวสมอง หรือ ใจ เดียวมันก็วนกลับไปเรื่องนั้นอีก และแล้วเราก็หยุดมันสักนิด สักสองสามนาที โดยเฉพาะจะหลับ คือ ตอนนอนนั่นแหล่ะ จะท่องไป มองลมหายใจตัวเองไป ที่ผ่านมาจะไม่ฝันร้าย นอกจากตัวเองจะเริ่มมีอาการป่วย ก็จะรู้ตัวเมื่อฝันร้าย

สมัยเด็กนั้น บอกได้เลยว่า ตัวเองนั้นเป็นเด็กฝันร้าย เวลาหลับตาลง กำลังจะเข้าดิ่งสู่นินทรานั้น เรียกว่า ตัวเองเหมือนตกจากที่สูง จะสดุ้ง ผวา หรือ มีอาการมือเท้าใหญ่ ตัวหนัก เป็นส่วนใหญ่

นึกขึ้นมาได้แล้ว สมัยเรียน ม.ปลาย ที่ห้องพระ อาทิตย์ละหนึ่งครั้ง พระอาจารย์ จะเป็นผู้ฝึกให้นักเรียนเข้าสมาธิ (ไม่ว่าจะนับถือศาสนาอะไร ก็นั่งๆ ไปด้วยกัน ) ต้องขอบคุณพระอาจารย์

生活習慣を見直しましょうって

อร่อยจริง ทำอีกแล้ว บอกเพื่อนว่าจะให้เขา แล้วเราก็ไปกินซะหมด ต้องทำใหม่ คราวนี้อร่อยกว่าเดิม ปรับหวานได้ทันใจ และแล้วเธอคนนั้นก็ไม่สามารถมารับได้ เพราะว่า หิมะตกหนัก "เสร็จฉัน"
และแล้ว ต่อแต่นี้ ต้องระวัง เรื่องความหวาน เพราะว่าผลการตรวจเลือด ตรวจประจำปี บอกว่าน้ำตาลในเลือดนั้นสูง เกินปกติเล็กน้อย ต้องระวัง ปรับเรื่องการใช้ชีวิต นี่ขนาดไปตรวจเมื่อตอน วันพ่อน่ะ ยังไม่ได้กินหวานมากสักกะหน่อย หากตรวจตอนนี้ สงสัยไม่ต้องห่วง ถึงว่า เมื่อคราวก่อน รู้สึกหวานมากเหมือนจะช๊อก ฝอยทองของโปรด ต้องห่างๆแล้วแหล่ะ เศร้าเลย

ฝอยทองจ๊ะ ชอบๆๆๆ ดีใจๆๆๆ

ฝอยทอง เป็นขนมไทยที่อยู่ในใจมาตลอด ตลอดเวลาที่มาอยู่ในญี่ปุ่น ก็จะโหยหา ไปร้านอาหารไทย เขาบอกว่า พี่มีฝอยทองมาจากเมืองไทยน่ะ รีบกระโดด ดีใจเนื้อเต้น ซื้อๆๆค่ะ ฝอยทอง ทองหยิบ ทองหยอด (ยกเว้นเม็ดขนุน) แม่ควานเรียบคนเดียว ๕ แพ็ค ใครไปเมืองไทย ของฝากที่อยากได้เสมอ คือ ฝอยทอง ไปเองก็ต้องซื้อ มายังไม่ถึงญี่ปุ่น ยังไม่ทันจะแจกใครเลยก็แทบจะหมด คิดไปคิดมา ญี่ปุ่นนี่ไข่ถูกมากๆ น่าจะทำดีกว่า คิดว่าไม่ยากเกินความสามารถ และแล้วก็หาในเวปซ์ เจอพอดี เขาไม่ใช้กระทะทองเหลือง หม้อธรรมดานี่ ก็ทำได้ (หลังจากดูแล้วก็เขียนขอบคุณเขาด้วย) และอีกเวปซ์หนึ่ง ของครูนิด ลืมขอบคุณเพราะว่า คุยโทรศัพท์ไป ดูไป ขอโทษค่ะ
ว่าแล้ว ตอนเย็นทำเลย นึกได้ว่าในตู้เย็น มีไข่ไก่เปลือกน้ำตาลด้วย โดยปกติแล้วญี่ปุ่น หาไข่เป็ดยากมากๆค่ะ เห็นขาวๆ ที่แท้ ไข่ไก่ทั้งนั้น ส่วนกรวยนั้น เราไม่มีใบตอง ไม่มีกรวยฝอยทอง คิดใหม่ค่ะ เจาะกระป๋วย พลาสติก แหล่ะ ไม้แหลม ก็มีแต่ไม้เสียบ เล็กๆ แต่คิดจะทำ มันต้องได้แหล่ะ
สุดท้าย หากไม่มีกลิ่นละก็ มันต้องเหม็นคาวไข่ เรานี่เกลียดมากๆ เลย ทนไม่ได้ จมูกเร็วเป็น “ワンコ　ちゃん”(หนังตำรวจน่ะ ตัวเองเป็นเด็กน่ารัก สดใส จมูกได้กลิ่นต่างๆ จับกลิ่นได้) 　สุดท้ายหาเทียนอบจนปวดหัว แม่เคยบอกวิธีหากไม่มีเทียนอบ ของจริงให้ใช้เทียนธรรมดาก็หอม แต่ยุ่งจริง หาซื้อน้ำมะลิ จากไซด์ อะมาซอน จนเหนื่อย หาไม่ได้ คิดๆๆๆๆๆ ให้แม่ส่งมาให้ ต้องมีอะไร และแล้ว นึกได้แล้ว มีกลิ่น วานิลา อยู่ ใช้นี่แหล่ะ เราก็ชอบ
ได้ใจ ทำไปกินไป ทนไม่ไหว หวานสุดๆๆๆๆๆ หวานจนจะขาดใจ ต้องลดความหวาน ลงหน่อย ก็ยังหวานสุดๆๆๆ คุณแม่ทานแล้วบอกว่า นี่มันกินน้ำตาลเลย ไม่มีรสอะไร
สุดท้าย วันนี้คือวันรุ่งขึ้น ทนไม่ไหวทำข้าวกล่องไป ชิมขนมไป จิบน้ำชาไป อร่อยนี่หน่า ใส่กล่องข้าวไปให้สามี ชิ้นเล็กๆ
ตอนบ่าย กลับจากงานเลี้ยง สิ้นสุดกันที กับหัวหน้าหมู่บ้าน เหนื่อยใจสุดๆ สำหรับ ไกจิ้น(ต่างชาติ) คนนี้ จบลงด้วยความสบายใจ
กลับมาบ้าน คำนวณสตังค์ เหลือ นับกลับไปคืน คนที่มาร่วมงานเลี้ยง
สบายใจกินฝอยทอง เออ วันนี้ มันอร่อย ความหวานมันหายไปอย่างน่าอันตธาน มันเหลือ รสมัน รสไข่ หอมหน่อยๆ อร่อย ถูกใจสุดๆ คุณแม่ชิมอีกที บอกว่า เออ หายหวาน รสไข่ มันออกมา
กว่าจะได้ความอร่อยออกมา มันผ่านไปหลายสถานการณ์จริงๆ รวมถึงการที่เรายืน พยายามในครัว ขานี้ชา นิ้วมือ ๓ นิ้ว ชาไปเลย มันหนาวสุดๆ ครัวบ้านนี้ มันเป็นความเข้มข้นของชีวิตในครัว ที่เปลี่ยนไม่ได้จริงๆ แต่เพื่อแลกกับความอยาก แล้วก็ ทนจนได้ ของอยาก เฮ้อ อร่อย ต้องแบ่งเพื่อนบ้าง